كلا اذا دكت الارض دكا دكا ٢١
كَلَّآ إِذَا دُكَّتِ ٱلْأَرْضُ دَكًّۭا دَكًّۭا ٢١
كَلَّاۤ
اِذَا
دُكَّتِ
الْاَرْضُ
دَكًّا
دَكًّا
۟ۙ
3
[ كَلَّا إِذَا دُكَّتِ الْأَرْضُ دَكًّا دَكًّا (٢١) ] (كَلَّا) واته‌: نه‌خێر نابێت وابن، یاخود واته‌: له‌ راستیدا، كاتێك كه‌ زه‌وی ڕائه‌خرێ و ڕێك ئه‌خرێ له‌به‌ر ئه‌وه‌ی شاخه‌كانی تیادا نامێنێ و هه‌ڵئه‌كۆڵدرێ و یه‌ك پارچه‌ ته‌خت ئه‌بێ وه‌ خه‌ڵكی له‌ گۆڕه‌كانیان به‌رز ئه‌بنه‌وه‌و ده‌رئه‌چن به‌ره‌و ساحه‌ی مه‌حشه‌ر كه‌ هاتنی ڕۆژی قیامه‌ته‌.