ولا تكونوا كالذين تفرقوا واختلفوا من بعد ما جاءهم البينات واولايك لهم عذاب عظيم ١٠٥
وَلَا تَكُونُوا۟ كَٱلَّذِينَ تَفَرَّقُوا۟ وَٱخْتَلَفُوا۟ مِنۢ بَعْدِ مَا جَآءَهُمُ ٱلْبَيِّنَـٰتُ ۚ وَأُو۟لَـٰٓئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌۭ ١٠٥
وَلَا
تَكُوْنُوْا
كَالَّذِیْنَ
تَفَرَّقُوْا
وَاخْتَلَفُوْا
مِنْ
بَعْدِ
مَا
جَآءَهُمُ
الْبَیِّنٰتُ ؕ
وَاُولٰٓىِٕكَ
لَهُمْ
عَذَابٌ
عَظِیْمٌ
۟ۙ
3
[ وَلَا تَكُونُوا كَالَّذِينَ تَفَرَّقُوا وَاخْتَلَفُوا ] وه‌ ئێوه‌ى موسڵمان وه‌ك ئه‌و كه‌سانه‌ مه‌بن كه‌ ته‌فره‌قه‌یان كرد، واته‌: جووله‌كه‌و گاور كه‌ دینه‌كه‌یان پارچه‌ پارچه‌ كردو بوونه‌ به‌ش به‌شه‌وه‌، وه‌ ئیختیلاف و جیاوازی و ناكۆكى كه‌وته‌ نێوانیانه‌وه‌ [ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَهُمُ الْبَيِّنَاتُ ] له‌ دوای ئه‌وه‌ی كه‌ به‌ڵگه‌ی ڕوون و ئاشكرایان له‌لایه‌ن خوای گه‌وره‌وه‌ بۆ هات [ وَأُولَئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ (١٠٥) ] وه‌ ئه‌م كه‌سانه‌ سزایه‌كی زۆر گه‌وره‌یان بۆ هه‌یه‌ (كه‌واته‌ پارچه‌ پارچه‌یى و په‌رته‌وازه‌یى حه‌رامه‌و پیشه‌ى جوله‌كه‌و گاور بووه‌ نابێت موسڵمانان وابن).