واذ قال ابراهيم رب اجعل هاذا البلد امنا واجنبني وبني ان نعبد الاصنام ٣٥
وَإِذْ قَالَ إِبْرَٰهِيمُ رَبِّ ٱجْعَلْ هَـٰذَا ٱلْبَلَدَ ءَامِنًۭا وَٱجْنُبْنِى وَبَنِىَّ أَن نَّعْبُدَ ٱلْأَصْنَامَ ٣٥
وَاِذْ
قَالَ
اِبْرٰهِیْمُ
رَبِّ
اجْعَلْ
هٰذَا
الْبَلَدَ
اٰمِنًا
وَّاجْنُبْنِیْ
وَبَنِیَّ
اَنْ
نَّعْبُدَ
الْاَصْنَامَ
۟ؕ
3
{دوعاو پاڕانەوەی ئیبراهیم پێغەمبەر - صلی الله علیه وسلم - لە خوای گەورە} [ وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ رَبِّ اجْعَلْ هَذَا الْبَلَدَ آمِنًا ] ئیبراهیم - صلی الله علیه وسلم - دوعای كرد ئه‌ی په‌روه‌ردگار ئه‌م شاره‌ كه‌ مه‌ككه‌یه‌ بیكه‌ به‌ شارێكی ئه‌مین و هێمن و ئارام [ وَاجْنُبْنِي وَبَنِيَّ أَنْ نَعْبُدَ الْأَصْنَامَ (٣٥) ] وه‌ خۆم و نه‌وه‌كانم بپارێزه‌ له‌وه‌ی كه‌ بت بپه‌رستین (كه‌ ئیبراهیم ئه‌م دوعایه‌ بكات ئێمه‌ ئه‌بێ زیاتر له‌ خۆمان بترسین و ئه‌م دوعایه‌ بۆ خۆمان و دایك و باوك و نه‌وه‌كانمان بكه‌ین).