اذ ارسلنا اليهم اثنين فكذبوهما فعززنا بثالث فقالوا انا اليكم مرسلون ١٤
إِذْ أَرْسَلْنَآ إِلَيْهِمُ ٱثْنَيْنِ فَكَذَّبُوهُمَا فَعَزَّزْنَا بِثَالِثٍۢ فَقَالُوٓا۟ إِنَّآ إِلَيْكُم مُّرْسَلُونَ ١٤
اِذْ
اَرْسَلْنَاۤ
اِلَیْهِمُ
اثْنَیْنِ
فَكَذَّبُوْهُمَا
فَعَزَّزْنَا
بِثَالِثٍ
فَقَالُوْۤا
اِنَّاۤ
اِلَیْكُمْ
مُّرْسَلُوْنَ
۟
3
[ إِذْ أَرْسَلْنَا إِلَيْهِمُ اثْنَيْنِ ] خوای گه‌وره‌ ئه‌فه‌رمووێ: دوو پێغه‌مبه‌رمان بۆ ناردن [ فَكَذَّبُوهُمَا ] به‌ڵام خه‌ڵكی شاره‌كه‌ به‌درۆیان زانین و باوه‌ڕیان پێ نه‌كردن [ فَعَزَّزْنَا بِثَالِثٍ ] به‌هێزمان كردن به‌ سێیه‌میان و سێیه‌م پێغه‌مبه‌رمان نارد [ فَقَالُوا إِنَّا إِلَيْكُمْ مُرْسَلُونَ (١٤) ] وتیان: ئێمه‌ پێغه‌مبه‌رو نێردراوی خوای گه‌وره‌ین بۆ ئێوه‌.