كُلّٗا

نُّمِدُّ

هَٰٓؤُلَآءِ

وَهَٰٓؤُلَآءِ

مِنۡ

عَطَآءِ

رَبِّكَۚ

وَمَا

كَانَ

عَطَآءُ

رَبِّكَ

مَحۡظُورًا

٢٠

هر یک از اینان و آنان (از هر دو گروه) از عطای پروردگارت (بهره و) کمک می‌دهیم، و عطای پروردگارت هرگز (از کسی) باز داشته شده نیست (مؤمن و کافر همه از نعمت‌های دنیوی بهره‌مند می‌شوند)