قل ارايتم ان اصبح ماوكم غورا فمن ياتيكم بماء معين ٣٠
قُلْ أَرَءَيْتُمْ إِنْ أَصْبَحَ مَآؤُكُمْ غَوْرًۭا فَمَن يَأْتِيكُم بِمَآءٍۢ مَّعِينٍۭ ٣٠
قُلْ
اَرَءَیْتُمْ
اِنْ
اَصْبَحَ
مَآؤُكُمْ
غَوْرًا
فَمَنْ
یَّاْتِیْكُمْ
بِمَآءٍ
مَّعِیْنٍ
۟۠
[ قُلْ أَرَأَيْتُمْ إِنْ أَصْبَحَ مَاؤُكُمْ غَوْرًا فَمَنْ يَأْتِيكُمْ بِمَاءٍ مَعِينٍ (٣٠) ] ئه‌ی محمد - صلی الله علیه وسلم - پێیان بفه‌رمه‌: هه‌واڵم پێ بده‌ن ئه‌گه‌ر خوای گه‌وره‌ ئاوه‌كه‌ی ئێوه‌ به‌ ناخی زه‌ویدا ڕۆبچێنێ و بیباته‌ ناخی زه‌وی كه‌ دواتر هیچ دۆلكه‌و ئامێرێك نه‌توانێ بۆتان سه‌ربخاته‌وه‌ جگه‌ له‌ خوای گه‌وره‌ كێ هه‌یه‌ ئاوێكی زۆری ڕۆیشتووتان بۆ بێنێ؟ واته‌: جگه‌ له‌ خوای گه‌وره‌ كه‌سی تر نیه‌ ئاوتان پێ ببه‌خشێ، ئه‌گه‌ر خوای گه‌وره‌ ئه‌و ئاوه‌ی سه‌ر زه‌ویتان بباته‌ ناخی زه‌وی و لێتانی دوور بخاته‌وه‌، والله أعلم.