واسروا قولكم او اجهروا به انه عليم بذات الصدور ١٣
وَأَسِرُّوا۟ قَوْلَكُمْ أَوِ ٱجْهَرُوا۟ بِهِۦٓ ۖ إِنَّهُۥ عَلِيمٌۢ بِذَاتِ ٱلصُّدُورِ ١٣
وَاَسِرُّوْا
قَوْلَكُمْ
اَوِ
اجْهَرُوْا
بِهٖ ؕ
اِنَّهٗ
عَلِیْمٌۢ
بِذَاتِ
الصُّدُوْرِ
۟
[ وَأَسِرُّوا قَوْلَكُمْ أَوِ اجْهَرُوا بِهِ إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ (١٣) ] وه‌ ئێوه‌ وته‌ی خۆتان به‌ نهێنی بڵێن یاخود ئاشكرای بكه‌ن یه‌كسانه‌و هیچ شتێك له‌ خوای گه‌وره‌ ناشاردرێته‌وه‌و ئاگای له‌ هه‌موو نهێنی و ئاشكرایه‌ك هه‌یه‌، وه‌ خوای گه‌وره‌ زۆر زانایه‌ به‌وه‌ی كه‌ له‌ سینگدا له‌دڵدا شاردووتانه‌ته‌وه‌.