انما امره اذا اراد شييا ان يقول له كن فيكون ٨٢
إِنَّمَآ أَمْرُهُۥٓ إِذَآ أَرَادَ شَيْـًٔا أَن يَقُولَ لَهُۥ كُن فَيَكُونُ ٨٢
اِنَّمَاۤ
اَمْرُهٗۤ
اِذَاۤ
اَرَادَ
شَیْـًٔا
اَنْ
یَّقُوْلَ
لَهٗ
كُنْ
فَیَكُوْنُ
۟
৩
[ إِنَّمَا أَمْرُهُ إِذَا أَرَادَ شَيْئًا أَنْ يَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ (٨٢) ] كه‌ خوای گه‌وره‌ بیه‌وێ شتێك دروست بكات فه‌رمانی ته‌نها ئه‌وه‌نده‌یه‌ كه‌ ئه‌فه‌رمووێ: ببه‌ یه‌كسه‌ر ئه‌و شته‌ به‌ فه‌رمانی خوای گه‌وره‌ دروست ده‌بێ.