وما كان جواب قومه الا ان قالوا اخرجوهم من قريتكم انهم اناس يتطهرون ٨٢
وَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهِۦٓ إِلَّآ أَن قَالُوٓا۟ أَخْرِجُوهُم مِّن قَرْيَتِكُمْ ۖ إِنَّهُمْ أُنَاسٌۭ يَتَطَهَّرُونَ ٨٢
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
3
[ وَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهِ إِلَّا أَنْ قَالُوا أَخْرِجُوهُمْ مِنْ قَرْيَتِكُمْ إِنَّهُمْ أُنَاسٌ يَتَطَهَّرُونَ (٨٢) ] وه‌ڵامی قه‌ومه‌كه‌ی ئه‌وانه‌ی ئه‌و به‌دڕه‌وشتی و خراپه‌كاریه‌یان ئه‌كرد هیچ شتێك نه‌بوو ته‌نها ئه‌وه‌ نه‌بێ كه‌ وتیان: لوط و شوێنكه‌وتووانی له‌ شارو دێی خۆتان ده‌ركه‌ن له‌به‌ر ئه‌وه‌ی ئه‌مانه‌ كه‌سانێكن خۆیان به‌پاك ڕائه‌گرن له‌و داوێن پیسیه‌ بۆیه‌ نابێ له‌گه‌ڵ ئێمه‌دا نیشته‌جێ بن.