من عمل صالحا فلنفسه ومن اساء فعليها وما ربك بظلام للعبيد ٤٦
مَّنْ عَمِلَ صَـٰلِحًۭا فَلِنَفْسِهِۦ ۖ وَمَنْ أَسَآءَ فَعَلَيْهَا ۗ وَمَا رَبُّكَ بِظَلَّـٰمٍۢ لِّلْعَبِيدِ ٤٦
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
3
[ مَنْ عَمِلَ صَالِحًا فَلِنَفْسِهِ وَمَنْ أَسَاءَ فَعَلَيْهَا ] هه‌ر كه‌سێك كرده‌وه‌ی چاك بكات ئه‌وا سوودی بۆ خۆیه‌تی، (كرده‌وه‌ی چاك ئه‌وه‌یه‌ نیه‌تت بۆ خوا بێت و بۆ ریات نه‌بێت، وه‌ له‌سه‌ر سوننه‌ت بێت و بیدعه‌ نه‌بێت)، وه‌ هه‌ر كه‌سێك كرده‌وه‌ی خراپ بكات زیانی بۆ خۆی ئه‌گه‌ڕێته‌وه‌ [ وَمَا رَبُّكَ بِظَلَّامٍ لِلْعَبِيدِ (٤٦) ] وه‌ په‌روه‌ردگارت زوڵم و سته‌م له‌ به‌نده‌كانی ناكات و تاوانی خه‌ڵكی تر ناخاته‌ سه‌رشانیان مه‌گه‌ر هۆكار بووبن بۆ ئه‌وه‌ی خه‌ڵكی تاوان بكات و خه‌ڵكی چاوی لێكردبن.