ولو يواخذ الله الناس بظلمهم ما ترك عليها من دابة ولاكن يوخرهم الى اجل مسمى فاذا جاء اجلهم لا يستاخرون ساعة ولا يستقدمون ٦١
وَلَوْ يُؤَاخِذُ ٱللَّهُ ٱلنَّاسَ بِظُلْمِهِم مَّا تَرَكَ عَلَيْهَا مِن دَآبَّةٍۢ وَلَـٰكِن يُؤَخِّرُهُمْ إِلَىٰٓ أَجَلٍۢ مُّسَمًّۭى ۖ فَإِذَا جَآءَ أَجَلُهُمْ لَا يَسْتَـْٔخِرُونَ سَاعَةًۭ ۖ وَلَا يَسْتَقْدِمُونَ ٦١
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
undefined
3
[ وَلَوْ يُؤَاخِذُ اللَّهُ النَّاسَ بِظُلْمِهِمْ ] وه‌ ئه‌گه‌ر خوای گه‌وره‌ سزای خه‌ڵكی بدایه‌ به‌هۆی زوڵم و سته‌م و كوفری خۆیانه‌وه‌ [ مَا تَرَكَ عَلَيْهَا مِنْ دَابَّةٍ ] ئه‌وه‌ ته‌نانه‌ت ئاژه‌ڵانیشی به‌جێ نه‌ئه‌هێشت كه‌ به‌سه‌ر زه‌ویدا بڕۆن به‌هۆی گرتنه‌وه‌ی باران لێیانه‌وه‌ وه‌ كاتێك كه‌ سزایه‌ك بێ هه‌موویان ئه‌گرێته‌وه‌ [ وَلَكِنْ يُؤَخِّرُهُمْ إِلَى أَجَلٍ مُسَمًّى ] به‌ڵام خوای گه‌وره‌ دوایان ئه‌خات تا كاتی دیاریكراوی خۆیان كه‌ كۆتایی ته‌مه‌نیانه‌، یاخود كاتی سزادانیانه‌ [ فَإِذَا جَاءَ أَجَلُهُمْ لَا يَسْتَأْخِرُونَ سَاعَةً وَلَا يَسْتَقْدِمُونَ (٦١) ] وه‌ كه‌ كاتی سزادانیان هات هیچ كاتێك دوا ناكه‌وێ وه‌ پێشیش ناخرێ، وه‌ له‌ كاتی دیاریكراو خوای گه‌وره‌ سزایان ئه‌دات.